เฮียต้น: 'ไม่หรอก...' คำที่มึงพูดไม่ได้

คำที่พูดไม่ได้

เฮียต้น มึงเคยไหม? แค่คำว่า 'เหนื่อย' คำเดียว มันยากเกินกว่าจะพูดออกไป. มึงเก็บมันไว้ข้างในคนเดียว. ทั้งที่รู้ดีว่ามันไม่ไหวแล้ว.

ข้ออ้างที่คุ้นเคย

มึงจะบอกตัวเองว่า 'ไม่หรอก... แค่นี้เอง' หรือ 'ยังไหว' ตลอด. แต่ในใจมึงรู้ดีว่ากำลังฝืน. มึงกลัวอะไรกับการยอมรับว่า 'เหนื่อย' วะเฮีย.

ความจริงที่บาดลึก

ที่เจ็บคือ มึงไม่ได้เหนื่อยกับงาน. มึงเหนื่อยกับการต้องแกล้งว่าไม่เหนื่อย. มึงกำลังหลอกตัวเอง เพื่อรักษาภาพบางอย่างไว้. แต่ภาพนั้นมันแลกมาด้วยความจริงใจของมึง.

เตือนตัวเอง

เฮียต้น มึงไม่ได้เก่งขึ้นหรอกที่มึงทน. มึงแค่กำลังทำร้ายตัวเอง. บางที การยอมรับว่า 'เหนื่อย' คือจุดเริ่มต้นของการได้พัก. คิดดีๆ นะมึง.